Wstęp

Stanisław Głąbiński to postać, która na trwałe wpisała się w historię polskiego Kościoła katolickiego oraz społeczności lokalnych, w których pełnił swoją posługę. Urodził się 7 listopada 1892 roku w Osówce i przez całe swoje życie był oddany nie tylko duchowej misji, ale także działalności społecznej. Jego życie i praca kapłańska są przykładem zaangażowania w lokalne sprawy oraz odwagi w obliczu trudnych sytuacji, które miały miejsce w Polsce w XX wieku.

Wczesne życie i edukacja

Głąbiński przyszedł na świat jako syn Antoniego i Marianny z rodziny Stańkowskich. Już od najmłodszych lat wykazywał zainteresowanie nauką i duchowością. W 1908 roku ukończył progimnazjum męskie w Sandomierzu, a następnie kontynuował naukę w Radomiu, gdzie zdobył wykształcenie na poziomie gimnazjalnym. W latach 1909-1914 podjął studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu, co stanowiło fundament jego przyszłej kariery jako duchownego.

Kapłaństwo i pierwsze posługi

Stanisław Głąbiński przyjął święcenia diakonatu 17 stycznia 1915 roku, a kilka tygodni później, 21 marca, został wyświęcony na kapłana przez biskupa Mariana Ryxa. Po święceniach rozpoczął swoją działalność duszpasterską jako wikariusz w parafii św. Jana Chrzciciela w Jastrzębiu. W kolejnych latach pełnił tę samą funkcję w innych parafiach, takich jak Stromiec i Opoczno. Jego praca na tych stanowiskach była ceniona przez wiernych, którzy dostrzegali jego oddanie i pasję do nauczania oraz prowadzenia życia duchowego.

Studia teologiczne i rozwój kariery

W 1917 roku Głąbiński podjął decyzję o dalszym kształceniu się na Uniwersytecie w Innsbrucku, a później kontynuował studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1921 roku uzyskał tytuł doktora teologii, co znacząco wpłynęło na jego dalszą karierę. Po zakończeniu studiów został administratorem parafii Wielka Wola, gdzie zainicjował prace renowacyjne kościoła parafialnego w Paradyżu, ukazując swoje zdolności organizacyjne oraz dbałość o lokalne dziedzictwo.

Działalność edukacyjna i duszpasterska

W 1925 roku ksiądz Głąbiński objął stanowisko prefekta w Szkole Handlowej – Gimnazjum Filologicznym Żeńskim w Radomiu, a następnie przeniósł się do Gimnazjum w Kozienicach oraz do Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczego w Kamiennej. Jego zaangażowanie w edukację młodzieży było widoczne nie tylko poprzez nauczanie przedmiotów teologicznych, ale również poprzez promowanie wartości chrześcijańskich i etycznych wśród uczniów.

Proboszcz na radomskich Glinicach

W 1930 roku Głąbiński objął funkcję proboszcza parafii na radomskich Glinicach. To tutaj rozpoczął ambitny projekt budowy nowego kościoła Najświętszego Serca Jezusowego. Dzięki jego determinacji udało się położyć fundamenty oraz rozpocząć budowę murów. Uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego odbyła się 5 maja 1932 roku z udziałem biskupa

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).